Geschiedenis

Iedereen draagt een levensverhaal met zich mee en laat bij overlijden een stukje geschiedenis achter. Wij zouden een boek kunnen vullen met alle verhalen die met ons worden gedeeld. Het ene ontroerend, het andere verdrietig en soms is het niet te bevatten hoeveel er past in één mensenleven.

Wij ervaren het als bijzonder wat families met ons delen. We luisteren graag en steken er regelmatig iets van op. Het zet je aan het denken en helpt om kleine beslommeringen in het leven beter naar waarde te schatten.

Onlangs werd er een stuk familiegeschiedenis met ons gedeeld dat begon nog vóór de Tweede Wereldoorlog.
Een aangrijpend verhaal over een achtjarig meisje dat zonder haar ouders moest vluchten en jarenlang ondergedoken zat in de kelder van de boerderij van vrienden van haar ouders. Daar was ze veilig, maar je moederhart breekt toch als je zo’n beslissing moet nemen. Vijf jaar later werd zij herenigd met haar moeder. Datzelfde geluk had haar vader niet. Kippenvel.

Het doet je beseffen hoe gelukkig wij ons mogen prijzen met de vrijheid en welvaart waarin wij leven, en waarin onze kinderen mogen opgroeien. Tegelijkertijd speelt er nog altijd zoveel ellende in de wereld, waar soms parallellen getrokken kunnen worden met wat zich tussen 1940 en 1945 heeft afgespeeld. Dit treft duizenden mensen, ieder met een eigen, ingrijpend verhaal.

Wij kunnen al het leed van de wereld niet oplossen. Toch is het wel degelijk mogelijk om het verschil te maken, al is het maar iets kleins. Door je er bewust van te zijn, af en toe een helpende hand te bieden of simpelweg te luisteren.
In ons werk worden we misschien vaker met een hulpvraag geconfronteerd, maar uiteindelijk geldt voor iedereen: met oprechte aandacht en wat liefde kun je van onschatbare waarde zijn.